wild sea 1986

preview_player
Показать описание
Είναι γαλάζια κι απέραντη. Χάνεσαι μέσα της… Θάλασσα! Το γιατρικό για τα πάντα.

Όταν είσαι πεσμένος, μπερδεμένος, αυτή αναζητάς. Λίγο να χαθεί το βλέμμα στον ορίζοντα, εκεί που ενώνεται με τον ουρανό και όλα βγάζουν πάλι νόημα. Ηρεμεί η ψυχή σου. Είναι γνωστή και μαγική η ιδιότητα του νερού να γαληνεύει το μέσα σου. Λες και την ευλόγησε ο Θεός να κρύβει μέσα της χίλια μυστικά.

Όχι μόνο τα δικά της, που όλοι θα ήθελαν να εξερευνήσουν αλλά και τα δικά μας. Σκέψεις ανομολόγητες που σα να πετάξαμε στο βυθό της μαζί με τις πέτρες που ρίχναμε με θυμό. Εκπαιδευτήκαμε από μικροί να κάνουμε ψαράκια. Άλλες φορές καθώς μεγαλώναμε,κάναμε διαγωνισμούς ποιος θα τις ρίξει πιο μακρυά… Τώρα, ενήλικες ρίχνουμε πέτρες με μανία, λες κι αν τις ρίξουμε όλες, θα πνίξουμε και όσα μας βαραίνουν!

Είναι κι εκείνοι βέβαια που προτιμούν το βουνό! Σαν τη θάλασσα, όμως, έχει; Γιατί δεν είναι μόνο οι στιγμές που πήγαμε για να ξεχαστούμε, να ηρεμήσουμε, να στάξουμε μέσα της το δάκρυ μας. Είναι οι έρωτες που ζήσαμε στις ακτές της. Τα φιλιά, τα πρώτα και τα επόμενα. Οι ερωτικές αγκαλιές και οι υποσχέσεις, που κρύψαμε στις σπηλιές της. Τα πρώτα μεθύσια σε μια αμμουδιά, γύρω απ’τη φωτιά. Τα παγωτά που μετρούσαμε ως παιδιά, ποιος θα φάει τα περισσότερα. Ο ίδιος διαγωνισμός και για τα καλοκαιρινά μπάνια. Τα γέλια, τα παιχνίδια. Γι’αυτό σου λέω! Σαν τη θάλασσα δεν έχει!

Ήρεμη ή ανταριασμένη την ίδια επιρροή ασκεί πάνω μας, αφού έχουμε κρύψει, εκτός από τις σκέψεις, και τις αναμνήσεις μας. Γεγονός που την καθιστά κατάλληλο μέρος για αναπόληση. Ας μη μιλήσουμε για τα ταξίδια με τα πλοία, χαζεύοντας τις άσπρες γραμμές που σχημάτιζαν οι έλικες, καθώς απομακρυνόμασταν από κάποιο λιμάνι. Σ’ εκείνα που οι τάσεις φυγής γινόταν ανακούφιση.

Απέραντη και διαφανή. Ναι, διάφανη! Μπορεί να λέμε για τα καταγάλανα νερά της, όμως η αλήθεια είναι πως αυτό που βλέπουμε όταν την κοιτάμε είναι ο ουρανός. Αν το σκεφτείτε καλά αποκτά διάφορες αποχρώσεις, μέχρι να πέσει η νύχτα, και τότε γίνεται πίσσα, μαύρη. Τότε έρχεται και το φεγγάρι να σχηματίσει πάνω της ένα χρυσό μονοπάτι μέχρι το άπειρο. Κι αναρωτιέσαι πού θα έφτανες αν μπορούσες να το περπατήσεις.

Ένας καθρέφτης είναι η θάλασσα που ο ουρανός σαν ένας γόης φιγουράρει μέσα της. Τα καλοκαιρινά πρωινά που ο ήλιος κι αυτός με τη σειρά του, δημιουργεί ασημένιες αντανακλάσεις μέσα στο γαλάζιο σαν μικρά διαμάντια. Ναι, καθρέφτης είναι η θάλασσα τελικά κι όχι μόνο του ουρανού, αλλά της φύσης και των διαθέσεων της. Άρα και καθρέφτης δικός μας. Γι’αυτό την αγαπάμε…

It is blue and endless. You're losing her ... Sea! The doctor for everything.

When you are fallen, confused, she is looking. A little to lose sight of the horizon, where it joins the sky and it all makes sense again. Your soul is calming. It is a well-known and magical property of water to soothe your midst. You said God blessed her hiding a thousand secrets in her.

Not just her own, which everyone would like to explore but our own. Thoughts unmistakable as if we were flying at the bottom of it, along with the stones we threw with anger. We trained small children to fish. Other times as we grew up, we made contests who would throw them away ... Now, adults throw stones in fury, as if we throw them all, we will drown and what weighs!

They are also those who prefer the mountain! Like the sea, does it? Why are not just the moments that we went to forget, calm down, drip through our tears. It is the love we lived on its shores. Kisses, the first and the next. The erotic hugs and promises that we hid in her caves. The first dirt on a sandy beach, around the fire. The ice cream we counted as children, who will eat most. The same competition for the summer baths. Laughs, toys. That's why I'm telling you! Like the sea does not!

Calm or revered the same influence exerts upon us, since we have hidden, apart from our thoughts, and our memories. A fact that makes it a good place to remember. Let's not talk about boat trips, looking at the white lines that the helices formed as we moved away from a port. In those where the tendencies of flight were relieved.

Endless and transparent. Yes, transparent! We can say about its blue waters, but the truth is that what we see when we look at it is the sky. If you think about it, it gets different shades until the night falls, and then it becomes bitter, black. Then the moon comes to form a golden path up to the infinite. And you wonder where you could get if you could walk it.

A mirror is the sea that the sky like a toe figurines inside. The summer mornings that the sun also, in turn, create silver reflections in the blue as small diamonds. Yes, the mirror is the sea, not only the sky, but its nature and its moods. So our mirror. That's why we love it ...
Рекомендации по теме
Комментарии
Автор

Υπέροχο κείμενο, κατάθεση ψυχής!!!! 🙏💖

sunnyemotions
Автор

Ένα από τα θαύματα της φύσης, που δίπλα του μόνο γαλήνη και απίστευτη ομορφιά απολαμβάνουμε πάντα! Λάικ 5 και καλή συνέχεια σε όλα!

Charoulitsa
Автор

.. (¯`v'¯)
τελειοοοοο `•.. • «

redmoonkokkinofeggari