filmov
tv
sanah 'Bajka' (K. K. Baczyński)
![preview_player](https://i.ytimg.com/vi/fwF8bAcTmsc/maxresdefault.jpg)
Показать описание
Muzyka: sanah, Arkadiusz
Słowa: Krzysztof Kamil Baczyński
Produkcja, miks, mastering: Arkadiusz
Perkusja, gitara basowa, gitary: Tomasz Waldowski
Piano, aranżacja smyczków: Piotr Walicki
Kwartet smyczkowy w składzie:
I skrzypce - Sara Malinowska
II skrzypce - Monika Sobkiewicz - Hirsch
altówka - Magdalena Michna
wiolonczela - Justyna Meliszek - Skrętkowska
Creative&Art Director, Edit:
DOP: Adam Słaboń
Post: Jędrzej Guzik
Asystent kamery: Michał Nowosad
Fotosy: Monika Sadłos
Kostiumy: Kasia Sokołowska
Charakteryzacja: Aleksandra Lewandowska
Produkcja: Tomek Strzelczyk, Monika Trzeciak
Publishing: MGS
P+C: 2022 Magic Records
Bajka (K. K. Baczyński)
Ludzie prości i zbrojni, więc smutni,
wchodzili na okręty omszałe;
niebo grało podobne do lutni
srebrnej chyba i kwiatem pachniało.
Od uliczek rzeźbionych w cieniu
szła procesja czy biały świt
i świergotał jak ptak na ramieniu
żywot mądry rosnących lip.
Potem morza dzieliły się, tarły
szorstką skórą bokiem o bok;
coś wschodziło, a potem marło,
nie odgadnąć: przez dzień czy rok.
Gwiazdy były nisko jak gołębie.
Ludzie smutni nachylali twarz
i szukali gwiazd prawdziwych w głębi
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
Potem lądy się otwarły jak ramy,
góry mrucząc prowadziły pod obłok,
więc rzucali w fale nieba kamień
żeby zmierzyć głębie nieba pod sobą.
I na wiatrów rozłożystych wydmach
sieli drzewek młodziutkich las
i marzyli złotych dębów widma
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
Aż wyrosły krzepkie i jasne,
jakby wody przezroczysty płaszcz,
więc patrzyli jak na serca własne
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
No, i stolarz schylił z wolna głowę
i wyciosał przez czas niedługi
dla nich wonne trumny dębowe,
a dla synów ich dębowe maczugi.
Więc odeszli. Śpiewał obcy czas.
Więc odeszli przez powietrza białe smugi
z tym uśmiechem, który dobrze znasz.
Słowa: Krzysztof Kamil Baczyński
Produkcja, miks, mastering: Arkadiusz
Perkusja, gitara basowa, gitary: Tomasz Waldowski
Piano, aranżacja smyczków: Piotr Walicki
Kwartet smyczkowy w składzie:
I skrzypce - Sara Malinowska
II skrzypce - Monika Sobkiewicz - Hirsch
altówka - Magdalena Michna
wiolonczela - Justyna Meliszek - Skrętkowska
Creative&Art Director, Edit:
DOP: Adam Słaboń
Post: Jędrzej Guzik
Asystent kamery: Michał Nowosad
Fotosy: Monika Sadłos
Kostiumy: Kasia Sokołowska
Charakteryzacja: Aleksandra Lewandowska
Produkcja: Tomek Strzelczyk, Monika Trzeciak
Publishing: MGS
P+C: 2022 Magic Records
Bajka (K. K. Baczyński)
Ludzie prości i zbrojni, więc smutni,
wchodzili na okręty omszałe;
niebo grało podobne do lutni
srebrnej chyba i kwiatem pachniało.
Od uliczek rzeźbionych w cieniu
szła procesja czy biały świt
i świergotał jak ptak na ramieniu
żywot mądry rosnących lip.
Potem morza dzieliły się, tarły
szorstką skórą bokiem o bok;
coś wschodziło, a potem marło,
nie odgadnąć: przez dzień czy rok.
Gwiazdy były nisko jak gołębie.
Ludzie smutni nachylali twarz
i szukali gwiazd prawdziwych w głębi
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
Potem lądy się otwarły jak ramy,
góry mrucząc prowadziły pod obłok,
więc rzucali w fale nieba kamień
żeby zmierzyć głębie nieba pod sobą.
I na wiatrów rozłożystych wydmach
sieli drzewek młodziutkich las
i marzyli złotych dębów widma
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
Aż wyrosły krzepkie i jasne,
jakby wody przezroczysty płaszcz,
więc patrzyli jak na serca własne
z tym uśmiechem, który chyba znasz.
No, i stolarz schylił z wolna głowę
i wyciosał przez czas niedługi
dla nich wonne trumny dębowe,
a dla synów ich dębowe maczugi.
Więc odeszli. Śpiewał obcy czas.
Więc odeszli przez powietrza białe smugi
z tym uśmiechem, który dobrze znasz.
Комментарии