Ελένη Καρακάση 'Το καράβι' LIVE

preview_player
Показать описание
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης & Νίκος Βελιώτης / Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Αργό το βήμα μες στη νύχτα
με την καρδιά βαριά βαδίζω
φύγανε όλοι και μ’ αφήσαν
να περιμένω κάποιο δειλινό

Μόνο για μένανε καράβι
δεν έχει πια να ταξιδέψω
και τα λιμάνια και οι κάβοι
και οι καρδιές μ’ αφήσαν έξω

Σύννεφα σκέπασαν τ’ αστέρια
αργεί πολύ να ξημερώσει
ο κόσμος ρήμαξε για μένα
καθώς απελπισμένα περπατώ

Μόνο για μένανε καράβι
δεν έχει πια να ταξιδέψω
και τα λιμάνια και οι κάβοι
και οι καρδιές μ’ αφήσαν έξω
"Οι θάλασσες μέσα μας"
Φανταστείτε το μέσα μας σαν μια θάλασσα. Μία θάλασσα που άλλοτε αγριεύει κι αφρίζει, άλλοτε γαληνεύει, άλλοτε μελαγχολεί, άλλοτε γιορτάζει, άλλοτε γίνεται λιμάνι κι αγκαλιά κι άλλοτε σε ναυαγεί στ’ ανοιχτά. Κι όλο αυτό κάντε το τραγούδια…

Μετά τις sold out εμφανίσεις της την περασμένη σεζόν με τα «Θανατερά – Κηδεία μετά μουσικής» η Ελένη Καρακάση επιστρέφει στη μουσική σκηνή Σφίγγα για όλες τις Τρίτες του Νοεμβρίου (7, 14, 21 και 28) με μία νέα μουσική παράσταση, που κάνει βουτιά στις… θάλασσες μέσα μας. Αυτές τις θάλασσες που κρύβουν σκοτάδια και μαργαριτάρια.

Μέσα από μία αγκαλιά τραγούδια που έχουν κάτι από τη θάλασσα, όπως αυτή καθρεφτίζεται στην ψυχή μας, η Ελένη Καρακάση με την υπέροχη φωνή της και το μοναδικό της ταμπεραμέντο μας καλεί σε ένα εντελώς διαφορετικό και απρόσμενο θαλασσινό μουσικό ταξίδι.

Στο πρώτο μέρος της μουσικής αυτής παράστασης η Ελένη, παρέα με τους τέσσερις μουσικούς της και τον Δημήτρη Χαλιώτη στα κείμενα και την καλλιτεχνική επιμέλεια, μας συστήνει – πότε με χιουμοριστική και πότε με μελαγχολική διάθεση – τα βασικά στάδια αυτογνωσίας της θάλασσας μέσα μας προκειμένου να μην ναυαγούμε σ’ αυτή τόσο συχνά, ενώ στο δεύτερο μέρος μας καλεί να γιορτάσουμε σε πιο φωτεινές ακρογιαλιές.

Από το «Πάτωμα» και τo «Πέλαγο είναι βαθύ» μέχρι το «Όνειρο δεμένο» και το «Μοιάζεις κι εσύ με θάλασσα» το ταξίδι στις «θάλασσες μέσα μας» κρύβει πελάγη χωρίς άκρη, απάνεμα λιμάνια, φουρτούνες και ηλιοβασιλέματα, νησιά που αράζουμε κι άλλα που αφήνουμε πίσω μας, μέρες που η θάλασσά μας γεμίζει σμαράγδια κι άλλες που παίρνει αυτό το χρώμα του γκρίζου… Γιατί όπως λέει και ο Διονύσης Σαββόπουλος: «Μια θάλασσα μικρή, στο δάκρυ, στο τραγούδι, στο κάθε σου φιλί…»
Προσωπικό αρχειο
Рекомендации по теме