filmov
tv
Παναγιώτης Πετράκης ~ Unusual way

Показать описание
Το Open House 2014, η ετήσια γιορτή που διοργανώνεται από τις Μαθητικές Κοινότητες του PIERCE, έφτασε στο τέλος του μετά από δύο αξέχαστες ημέρες εκδηλώσεων!
Το φετινό Open House έκανε πρεμιέρα στο γεμάτο θέατρο του PIERCE με μία μαγική συναυλία το βράδυ της Παρασκευής. Ο Παναγιώτης Πετράκης, η Χορωδία και η Ορχήστρα του PIERCE και φοιτητές του DEREE Frances Rich of Fine and Performing Arts, έδωσαν φωνή στις ωραιότερες αναμνήσεις, ερμηνεύοντας μουσικές και μελωδίες από τον κινηματογράφο και τα μιούζικαλ. Ο τελευταίος των Μοϊκανών, το φάντασμα της Όπερας, ο θρυλικός Νονός και άλλοι ήρωες, ήταν όλοι εκεί!
Unusual way
Απο την ταινία Nine (1982)
IIn a very unusual way one time I needed you.
In a very unusual way you were my friend.
Maybe it lasted a day, maybe it lasted an hour.
But, somehow it will never end.
In a very unusual way I think I'm in love with you.
In a very unusual way I want to cry.
Something inside me goes weak,
Something inside me surrenders.
And you're the reason why,
You're the reason why
You don't know what you do to me,
You don't have a clue.
You can't tell what its like to be me looking at you.
It scares me so, that I can hardly speak.
In a very unusual way, I owe what I am to you.
Though at times it appears I won't stay, I never go.
Special to me in my life,
Since the first day that I met you.
How could I ever forget you,
Once you had touched my soul?
In a very unusual way,
You've made me whole.
Τον Παναγιώτη Πετράκη συνοδεύει στο πιάνο ο Στάθης Χωματσάς
Το φετινό Open House έκανε πρεμιέρα στο γεμάτο θέατρο του PIERCE με μία μαγική συναυλία το βράδυ της Παρασκευής. Ο Παναγιώτης Πετράκης, η Χορωδία και η Ορχήστρα του PIERCE και φοιτητές του DEREE Frances Rich of Fine and Performing Arts, έδωσαν φωνή στις ωραιότερες αναμνήσεις, ερμηνεύοντας μουσικές και μελωδίες από τον κινηματογράφο και τα μιούζικαλ. Ο τελευταίος των Μοϊκανών, το φάντασμα της Όπερας, ο θρυλικός Νονός και άλλοι ήρωες, ήταν όλοι εκεί!
Unusual way
Απο την ταινία Nine (1982)
IIn a very unusual way one time I needed you.
In a very unusual way you were my friend.
Maybe it lasted a day, maybe it lasted an hour.
But, somehow it will never end.
In a very unusual way I think I'm in love with you.
In a very unusual way I want to cry.
Something inside me goes weak,
Something inside me surrenders.
And you're the reason why,
You're the reason why
You don't know what you do to me,
You don't have a clue.
You can't tell what its like to be me looking at you.
It scares me so, that I can hardly speak.
In a very unusual way, I owe what I am to you.
Though at times it appears I won't stay, I never go.
Special to me in my life,
Since the first day that I met you.
How could I ever forget you,
Once you had touched my soul?
In a very unusual way,
You've made me whole.
Τον Παναγιώτη Πετράκη συνοδεύει στο πιάνο ο Στάθης Χωματσάς