Αρχαία Ελληνική Κοσμολογία: Πώς έβλεπαν οι Έλληνες το Σύμπαν;

preview_player
Показать описание
Το σύμπαν, ένας όρος που έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική λέξη kosmos, που σημαίνει «τάξη» ή «διάταξη», διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο οι πρώτοι πολιτισμοί κατανοούσαν το σύμπαν. Οι Έλληνες ήταν από τους πρώτους που επιδόθηκαν σε αυστηρές διανοητικές προσπάθειες για να εξηγήσουν τη φύση και τη δομή του σύμπαντος. Οι προσπάθειές τους για την κατανόηση του σύμπαντος ήταν ένα μείγμα παρατήρησης, φιλοσοφίας και μαθηματικών αρχών, αποτελώντας τα θεμέλια της σύγχρονης κοσμολογίας. Από τις πρώτες μυθολογικές εξηγήσεις μέχρι τις πρωτοποριακές ιδέες φιλοσόφων όπως ο Θαλής, ο Πτολεμαίος και ο Αρίσταρχος, το όραμα των Ελλήνων για το σύμπαν εξελίχθηκε σε ένα πιο ορθολογικό και νατουραλιστικό μοντέλο, περνώντας από τη θεϊκή παρέμβαση στην εμπειρική ανάλυση.
Η ανάπτυξη της αρχαίας ελληνικής κοσμολογίας, ιδίως από τον 6ο αιώνα π.Χ. και μετά, αντανακλά τη σταδιακή μετατόπιση από τις μυθολογικές εξηγήσεις του σύμπαντος σε μια πιο επιστημονική προσέγγιση. Η μετάβαση αυτή δεν ήταν στιγμιαία, αλλά αναπτύχθηκε μέσα από αιώνες έρευνας, συζήτησης και τελειοποίησης από τους μεγαλύτερους στοχαστές του αρχαίου κόσμου.
Πρώιμη κοσμολογική σκέψη: Μυθολογία και το Θείο
Πριν από την άνοδο της ελληνικής φιλοσοφίας, η κοσμολογική σκέψη στην Ελλάδα, όπως και σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη μυθολογία και τη θρησκεία. Οι Έλληνες πίστευαν ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε και κυβερνάται από τους θεούς. Η Θεογονία του Ησίοδου, ένα από τα πρώτα έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, αφηγείται την ιστορία της προέλευσης του σύμπαντος μέσα από μια σειρά θεϊκών γενεαλογικών αναφορών. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το σύμπαν δεν διέπεται από φυσικούς νόμους αλλά από τις ιδιοτροπίες και τις δυνάμεις θεοτήτων όπως ο Δίας, ο οποίος έλεγχε τους ουρανούς, και ο Ποσειδώνας, ο οποίος κυβερνούσε τις θάλασσες.
Σε αυτούς τους πρώιμους ελληνικούς μύθους, η Γη (Γαία) ήταν ένα επίπεδο, αμετακίνητο επίπεδο στο κέντρο του σύμπαντος, που περιβαλλόταν από τους ποταμούς και τους ωκεανούς. Πάνω από τη Γη, ο ουρανός (Ουρανός) ήταν το βασίλειο των θεών, ενώ ο Κάτω Κόσμος (Άδης) ήταν χαμηλότερα. Ο ήλιος, το φεγγάρι και τα αστέρια ήταν θεϊκά όντα ή αντικείμενα που μετακινούνταν στον ουρανό με άρματα ή βάρκες, και τα φυσικά φαινόμενα, όπως οι καταιγίδες ή οι σεισμοί, θεωρούνταν συχνά ως εκφράσεις του θυμού ή της ευχαρίστησης των θεών.
Αυτή η μυθολογική άποψη κυριάρχησε στην πρώιμη ελληνική κοσμολογική σκέψη, αλλά καθώς η φιλοσοφική έρευνα άρχισε να αναπτύσσεται τον 6ο αιώνα π.Χ., οι στοχαστές άρχισαν να αναζητούν πιο ορθολογικές εξηγήσεις για τη φύση του σύμπαντος.

Θαλής της Μιλήτου: Η γέννηση της νατουραλιστικής κοσμολογίας
Ο Θαλής ο Μιλήσιος, που θεωρείται συχνά ως ο πρώτος Έλληνας φιλόσοφος, αποτελεί κομβική μορφή στη μετάβαση από τη μυθολογική στη νατουραλιστική κοσμολογία. Ενεργός τον 6ο αιώνα π.Χ., ο Θαλής προσπάθησε να εξηγήσει το σύμπαν όχι μέσω των ενεργειών των θεών αλλά μέσω φυσικών αρχών. Οι ιδέες του σηματοδότησαν την έναρξη της επιστημονικής έρευνας για το σύμπαν, θέτοντας τις βάσεις για τις μετέπειτα εξελίξεις στην ελληνική αστρονομία και φιλοσοφία.
Ο Θαλής πρότεινε ότι το νερό ήταν η θεμελιώδης ουσία από την οποία προήλθαν όλα τα πράγματα στο σύμπαν. Πίστευε ότι το νερό ήταν το αρχέγονο, το πρωταρχικό στοιχείο που αποτελούσε τη βάση όλης της ύλης. Η ιδέα αυτή προήλθε από την παρατήρησή του για τον φυσικό κόσμο, όπου το νερό φαινόταν να αλλάζει μορφές - να εξατμίζεται, να συμπυκνώνεται και να παγώνει. Για τον Θαλή, το γεγονός ότι το νερό μπορούσε να υπάρχει σε διαφορετικές καταστάσεις το καθιστούσε τον πιο πιθανό υποψήφιο για την ουσία από την οποία προέκυψαν όλα τα πράγματα.
Εκτός από τις θεωρίες του για τη φύση της ύλης, ο Θαλής συνέβαλε σημαντικά και στην αστρονομία. Του αποδίδεται η πρόβλεψη μιας ηλιακής έκλειψης το 585 π.Χ., ένα κατόρθωμα που κατέδειξε την κατανόησή του για τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Ο Θαλής εισήγαγε επίσης την έννοια της ουράνιας σφαίρας, την ιδέα ότι τα αστέρια και οι πλανήτες ήταν σταθερά τοποθετημένα σε μια σφαίρα που περιστρέφονταν γύρω από τη Γη. Αυτή η έννοια, αν και υποτυπώδης, έθεσε τις βάσεις για τους μεταγενέστερους Έλληνες αστρονόμους να αναπτύξουν πιο εξελιγμένα μοντέλα του σύμπαντος.
Ο Αναξίμανδρος και το Απέραντο
Ο Αναξίμανδρος, μαθητής του Θαλή, επέκτεινε τις ιδέες του δασκάλου του και εισήγαγε νέες έννοιες που θα επηρέαζαν σημαντικά τη μεταγενέστερη κοσμολογική σκέψη. Μία από τις βασικές συνεισφορές του Αναξίμανδρου στην κοσμολογία ήταν η ιδέα του απείρου, ή «του απεριόριστου». Ο Αναξίμανδρος απέρριψε την ιδέα ότι μια ενιαία υλική ουσία όπως το νερό θα μπορούσε να εξηγήσει την ποικιλομορφία του σύμπαντος. Αντ' αυτού, πρότεινε ότι το σύμπαν προήλθε από μια άπειρη, αιώνια ουσία πέρα από τον φυσικό κόσμο. Αυτή η απεριόριστη ουσία ήταν η πηγή όλων των πραγμάτων, και τα πάντα στο σύμπαν επέστρεφαν τελικά σε αυτήν.
Ο Αναξίμανδρος προσέφερε επίσης ένα νέο μοντέλο της Γης και του σύμπαντος.
Рекомендации по теме
Комментарии
Автор

🇬🇷💙 Καλησπέρα Πάνο, εξαιρετικό το θέμα που παρουσίασες αρκετά ενδιαφέρον μπράβο σου, σ'ευχαριστώ ❤

stamatina_krina
Автор

Καλησπέρα. Ενδιαφέρον βίντεο. Ευχαριστούμε.

xristinalazellari-tuvo
Автор

Αυτός ο κόσμος ο κοινός για όλους κανένας θεός και κανένας άνθρωπος δεν τον δημιούργησε αλλά ήταν είναι και θα είναι μια αιώνια ζωντανή φωτιά που ανάβει με μέτρο και ζβηνει με μέτρο.

ΣωτήρηςΤζουβέλης
Автор

Αξιέπαινη προσπάθεια αλλά με δύο μεγάλες παραλείψεις. Οι Ελεατες και οι Υλιστές που οι κοσμολογικές και φιλοσοφικές προσεγγίσεις τους αποδείχτηκαν επιστημονικά ή τείνουν να αποδειχθούν, με τις τελευταίες μελέτες.

danielspartiatis
Автор

Θεοί δεν υπήρχαν αλλά κοσμικές δυνάμεις....αυτα ήταν τα πιστεύω των Ελλήνων. Για τον απλό κόσμο ήταν Θεοί..

Az
Автор

η λεξη κοσμος ειναι προελευση της λεξης καδμος. οπως μια λεξη μετατρεπεται σε κατι αλλο ετσι και μια εικονα και ο μυθος.

ΔΗΜΉΤΡΗΣΔΗΜΑΣ-ρφ
Автор

Η αρχαια ελληνικη ιστορια δεν ειναι αληθινή. Ειναι αληγορικη. Δεν έλαβε χώρα ποτε. Αλλά αποτελει δότη πληροφορία ανωτερων τεχνολογικα εξωγηινων πολιτισμων, προς τον ανθρωπο. Μεσω της αληγορικης και οχι πραγματικης αρχαιας ελληνικης ιστοριας, η ανθρωποτητα ολοκληρη έλαβε τον οδηγο κατευθυνσης, με τον οποίο θα λειτουργουν οι κοινωνίες του πλανητη μας. Η απέραντη σοφια του αρχαιου ελληνικου κοσμου, δεν ειναι τιποτα αλλο, από την ανωτερη εξωγηινη γνωση, που πέρασε στο ανθρωπινο ειδος, μεσω της αληγορικοτητας του αρχαιου ελληνικου πολιτισμου. Στην ουσια ο ανθρωπος αποτελει βιολογικο πειραμα εξωγηινων πολιτισμων, οι οποίοι κατευθύνουν το δικο μας ειδος, στα μονοπάτια εξελιξης που μας έχουν επιβάλλει. Οι αρχαίοι Έλληνες, δεν έδωσαν τίποτα στο σύγχρονο κοσμο. Όλα δωθηκαν από τις εξωγήινες οντότητες, με αποτερο σκοπο να ολοκληρωθεί το πειραμα τους, με τετοιο τροπο, ωστε να χρησιμοποιηθουμε στο μελλον, για τη πραγματοποίηση των κοσμικών προγραμμάτων που έχουν. Η πρόσφατη τελετη ληξης των ολυμπιακων αγωνων στο Παρίσι, επιβεβαιωνουν πληρως την παραπάνω άποψη.

ioannispapataxiarchis