filmov
tv
Νευρικά Κύτταρα - Πες μου κάτι

Показать описание
Σύνθεση - Ηχογραφήσεις - Παραγωγή - Video:
Νευρικά Κύτταρα
Το έκτο κομμάτι από το δίσκο "Οικειοθελώς εγκεφαλικά παράλυτος"
Στιχοι:
Άφησες άλλους να επιλέξουν κι εσύ μένεις στον δρόμο της σιωπής
Προσπαθείς να είσαι πάντα μ΄όλα εντάξει και προσέχεις οτιδήποτε κι αν πεις
Σε γονάτισαν σε κάναν να υποκύψεις στο σφαγείο να πηγαίνεις σαν αμνός
Στον δικό τους βούρκο κολυμπάς μη γελιέσαι δεν άλλαξε ο καιρός
Και πες μου εσύ που είσαι εντάξει μες τα σκατά που μας έχουνε πετάξει
Πώς να μπορέσω να ζήσω ευτυχισμένος σ΄ένα κλουβί με αλυσίδες κλειδωμένος
Όταν η ζωή στη μιζέρια καταλήγει όταν όλοι ξέρουν και κανείς το στόμα δεν ανοίγει
Φώναξε πριν να ΄ναι αργά φώναξε η ζωή σου ξεψυχά
Στα είκοσι κατάλαβες ότι κάποιοι σ΄υπνωτίζουν
Και πριν προλάβεις σε κοίμησαν ξανά
Γέρος πια θα πάρεις εκείνοι ότι ορίζουν
Έδωσες ψυχή και σώμα για λεφτά
Κι έτσι φεύγει η ζωή σου χωρίς να νιώσεις ότι ζεις
Σκέψου βιάσου προλαβαίνεις αν υπάρχει τρόπος να σωθείς
Κι αν είσαι ακόμα μ΄όλα εντάξει που προσκυνάς την αστική την τάξη
Ζήσε εσύ αν θες ευτυχισμένος μες το κλουβί με αλυσίδες κλειδωμένος
Όσο η ζωή στη μιζέρια παραμένει τόσο οι άνθρωποι θα γίνονται πιο ξένοι
Φώναξε πριν να ΄ναι αργά αυτά που θες πραγματικά
Νευρικά Κύτταρα
Το έκτο κομμάτι από το δίσκο "Οικειοθελώς εγκεφαλικά παράλυτος"
Στιχοι:
Άφησες άλλους να επιλέξουν κι εσύ μένεις στον δρόμο της σιωπής
Προσπαθείς να είσαι πάντα μ΄όλα εντάξει και προσέχεις οτιδήποτε κι αν πεις
Σε γονάτισαν σε κάναν να υποκύψεις στο σφαγείο να πηγαίνεις σαν αμνός
Στον δικό τους βούρκο κολυμπάς μη γελιέσαι δεν άλλαξε ο καιρός
Και πες μου εσύ που είσαι εντάξει μες τα σκατά που μας έχουνε πετάξει
Πώς να μπορέσω να ζήσω ευτυχισμένος σ΄ένα κλουβί με αλυσίδες κλειδωμένος
Όταν η ζωή στη μιζέρια καταλήγει όταν όλοι ξέρουν και κανείς το στόμα δεν ανοίγει
Φώναξε πριν να ΄ναι αργά φώναξε η ζωή σου ξεψυχά
Στα είκοσι κατάλαβες ότι κάποιοι σ΄υπνωτίζουν
Και πριν προλάβεις σε κοίμησαν ξανά
Γέρος πια θα πάρεις εκείνοι ότι ορίζουν
Έδωσες ψυχή και σώμα για λεφτά
Κι έτσι φεύγει η ζωή σου χωρίς να νιώσεις ότι ζεις
Σκέψου βιάσου προλαβαίνεις αν υπάρχει τρόπος να σωθείς
Κι αν είσαι ακόμα μ΄όλα εντάξει που προσκυνάς την αστική την τάξη
Ζήσε εσύ αν θες ευτυχισμένος μες το κλουβί με αλυσίδες κλειδωμένος
Όσο η ζωή στη μιζέρια παραμένει τόσο οι άνθρωποι θα γίνονται πιο ξένοι
Φώναξε πριν να ΄ναι αργά αυτά που θες πραγματικά