filmov
tv
Πάτερ αγαθέ...- Γεωργίου Βιολάκη (+1905)

Показать описание
Πάτερ αγαθέ...- Γεωργίου Βιολάκη (+1905)
Δοξαστικό των αίνων Κυριακής του Ασώτου
Από τον αναστάσιμο όρθρο & θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Γενέσιο της θεοτόκου Αγίου Θωμά Βοιωτίας 2025
Δοξαστικόν των αίνων. Ήχος πλ. β’
Πάτερ αγαθέ, εμακρύνθην από σού, μή εγκαταλίπης με, μηδέ αχρείον δείξης της βασιλείας Σου’ ο εχθρός ο παμπόνηρος εγύμνωσέ με, και ήρέ μου τον πλούτον” της ψυχής τα χαρίσματα ασώτως διεσκόρπισα. Αναστάς ούν, επιστρέψας πρός σέ εκβοώ. Ποίησόν με ως ένα των μισθίων Σου, ο δι’ εμέ εν Σταυρώ τας αχράντους σου χείρας απλώσας, ίνα του δεινού θηρός αφαρπάσης με, και την πρώτην καταστολήν επενδύσης με, ως μόνος πολυέλεος.
Πατέρα μου αγαθέ, έφυγα μακρυά Σου, αλλά μη με εγκαταλείψεις γι’ αυτό, και μη με δείξεις σαν άχρηστον δούλο της βασιλείας Σου. Ο παμπόνηρος εχθρός διάβολος με γύμνωσε, και μου αφήρεσε τον πλούτο, που μου εχάρισες. Τα χαρίσματα της ψυχής μου άσωτα τα διεσκόρπισα. Και τώρα βρίσκω την δύναμη να σηκωθώ από το βάθος, που έπεσα και έρχομαι προς Σένα φωνάζοντάς Σου δυνατά: Κάμε με σαν έναν Σου δούλο Σου, Συ που πάνω στον Σταυρό άπλωσες τα άχραντά Σου χέρια, για να με αρπάξεις από το φοβερό θηρίο, τον διάβολο και τον θάνατο, και για να με ενδύσεις και πάλι την πρώτη βασιλική στολή, που έχασα με την αμαρτία, γιατί Συ μόνο είσαι πολυέλεος.
Δοξαστικό των αίνων Κυριακής του Ασώτου
Από τον αναστάσιμο όρθρο & θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Γενέσιο της θεοτόκου Αγίου Θωμά Βοιωτίας 2025
Δοξαστικόν των αίνων. Ήχος πλ. β’
Πάτερ αγαθέ, εμακρύνθην από σού, μή εγκαταλίπης με, μηδέ αχρείον δείξης της βασιλείας Σου’ ο εχθρός ο παμπόνηρος εγύμνωσέ με, και ήρέ μου τον πλούτον” της ψυχής τα χαρίσματα ασώτως διεσκόρπισα. Αναστάς ούν, επιστρέψας πρός σέ εκβοώ. Ποίησόν με ως ένα των μισθίων Σου, ο δι’ εμέ εν Σταυρώ τας αχράντους σου χείρας απλώσας, ίνα του δεινού θηρός αφαρπάσης με, και την πρώτην καταστολήν επενδύσης με, ως μόνος πολυέλεος.
Πατέρα μου αγαθέ, έφυγα μακρυά Σου, αλλά μη με εγκαταλείψεις γι’ αυτό, και μη με δείξεις σαν άχρηστον δούλο της βασιλείας Σου. Ο παμπόνηρος εχθρός διάβολος με γύμνωσε, και μου αφήρεσε τον πλούτο, που μου εχάρισες. Τα χαρίσματα της ψυχής μου άσωτα τα διεσκόρπισα. Και τώρα βρίσκω την δύναμη να σηκωθώ από το βάθος, που έπεσα και έρχομαι προς Σένα φωνάζοντάς Σου δυνατά: Κάμε με σαν έναν Σου δούλο Σου, Συ που πάνω στον Σταυρό άπλωσες τα άχραντά Σου χέρια, για να με αρπάξεις από το φοβερό θηρίο, τον διάβολο και τον θάνατο, και για να με ενδύσεις και πάλι την πρώτη βασιλική στολή, που έχασα με την αμαρτία, γιατί Συ μόνο είσαι πολυέλεος.