filmov
tv
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος | Μια Κυριακάτικη βόλτα στα νότια

Показать описание
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος |
Αφού ο Σεπτέμβριος δεν λέει να δροσίσει, ήταν ευκαιρία να απολαύσουμε τη ζέστη του και το λαμπερό ηλιακό του φως σε ένα μέρος, δίπλα στην τσιμεντούπολη της Αθήνας και όμως, ονειρικό και πανέμορφο. Ο λόγος για το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος.
Το ραντεβού με την φωτογράφο Ελένη Μπίλιου ήταν για το κέντρο, στην στάση Φιλελλήνων. Σαν λάτρεις του κέντρου της Καλλιθέας επιλέξαμε το τρόλεϊ #5 που θα μας κατέβαζε στο τέρμα του στις Τζιτζιφιές και με μόλις 2 λεπτά (με το ρολόι!) περπάτημα, θα βρισκόμασταν στην αφετηρία του τρόλεϊ #10, στην αρχή της Ελ. Βενιζέλου (πρώην Θησέως) στην άνοδο για την Αθήνα. Όπως είχαμε ήδη μελετήσει από το google maps, η στάση 2η Λάμπρου Κατσώνη θα μας βόλευε, στη διαδρομή Τζιτζιφιές-Χαλάνδρι. Το πάρκο έχει πολλές εισόδους βολικές από όποια κατεύθυνση και έρχεστε.
Σε 10 λεπτά, είχαμε ήδη διαβεί την είσοδο του πάρκου και το μάτι μας αμέσως χάθηκε στο πράσινο της βλάστησης, στο καφέ του χώματος και το μπλε του ουρανού. π' την στιγμή που φτάνεις στην πύλη αντιλαμβάνεσαι ότι τίποτα δεν θυμίζει τα όσα μέχρι τώρα έχεις δει στα Νότια Προάστια. Καθώς σίγουρα στο Γαλάτσι υπάρχει το πάρκο Βεϊκου αλλά στο χάος της Αθήνας, ακόμα κι αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό.
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος
Αν και εμείς δεν είχαμε κάποιο κατοικίδιο, την πολύτιμη αυτή πληροφορία την πήρα αμέσως από μια κυρία που ρώτησε έναν φύλακα. Το πάρκο έχει φιλική πολιτική για τα κατοικίδια, τα οποία φυσικά και μπορείτε να πάρετε μαζί σας αρκεί να είστε εφοδιασμένοι με σακουλίτσες.
Η μόνη «δυσκολία» που συναντάς στο πάρκο είναι πληθώρα των επιλογών για να περπατήσεις. Πολλά μονοπάτια, όμορφα μονοπάτια· ονειρικά, βγαλμένα από παραμύθι (210.000 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου). Πέρα από τη βλάστηση όμως υπάρχει και το τεράστιο τεχνητό κανάλι που έχει δημιουργηθεί και τα δέντρα τα οποία ακολουθούν την πορεία του προς την θάλασσα σε μεταφέρουν αλλού καθώς έχεις την αίσθηση ότι δεν είσαι πια στην Ελλάδα που νόμιζες ότι ήξερες. Βαρκούλες, πίδακες που ανανεώνουν το νερό και πολλά γέλια χαράς από τους μικρούς... εξερευνητές.
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος
Παρά τον δυνατό ήλιο και τους 37+ βαθμούς, οι σκιές είναι πολλές και τα καθίσματα ακόμα περισσότερα. Δεν εντοπίσαμε κλασικά παγκάκια όπως στα περισσότερα πάρα που ξέραμε, αλλά ευρύχωρες καρέκλες που σε περιμένουν σε στρατηγικά δροσερά και σκιερά σημεία, δίπλα σε τραπεζάκια μαρμάρινα που μπορείς να παίξεις σκάκι ή ντάμα πάνω τους.
Στη μέση του μεγάλου ξέφωτου υπάρχει μια μεγάλη οθόνη. Εκεί, όπως και πέρσι, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή κατά την διάρκεια του Σεπτέμβρη, θα προβάλλονται αγαπημένες κινηματογραφικές ταινίες αλλά και κινούμενα σχέδια. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε τα αγαπημένα μας: Indiana Jones: Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού (29 Σεπτεμβρίου).
Τα ανηφορικά μονοπάτια σε οδηγούν σ' ένα τεράστιο σκεπαστό μπαλκόνι θα μπορούσε να πει κανείς. Αν και όταν φτάνεις κοντά νιώθεις ως να βρίσκεσαι σε χώρο διακυβέρνησης υπερσύγχρονου σκάφους. Από τη μία μεριά μπορείς να δεις όλο το Φαληρικό όρμο κι απ' την άλλη την Ακρόπολη και το Λυκαβηττό.
Αφού ο Σεπτέμβριος δεν λέει να δροσίσει, ήταν ευκαιρία να απολαύσουμε τη ζέστη του και το λαμπερό ηλιακό του φως σε ένα μέρος, δίπλα στην τσιμεντούπολη της Αθήνας και όμως, ονειρικό και πανέμορφο. Ο λόγος για το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος.
Το ραντεβού με την φωτογράφο Ελένη Μπίλιου ήταν για το κέντρο, στην στάση Φιλελλήνων. Σαν λάτρεις του κέντρου της Καλλιθέας επιλέξαμε το τρόλεϊ #5 που θα μας κατέβαζε στο τέρμα του στις Τζιτζιφιές και με μόλις 2 λεπτά (με το ρολόι!) περπάτημα, θα βρισκόμασταν στην αφετηρία του τρόλεϊ #10, στην αρχή της Ελ. Βενιζέλου (πρώην Θησέως) στην άνοδο για την Αθήνα. Όπως είχαμε ήδη μελετήσει από το google maps, η στάση 2η Λάμπρου Κατσώνη θα μας βόλευε, στη διαδρομή Τζιτζιφιές-Χαλάνδρι. Το πάρκο έχει πολλές εισόδους βολικές από όποια κατεύθυνση και έρχεστε.
Σε 10 λεπτά, είχαμε ήδη διαβεί την είσοδο του πάρκου και το μάτι μας αμέσως χάθηκε στο πράσινο της βλάστησης, στο καφέ του χώματος και το μπλε του ουρανού. π' την στιγμή που φτάνεις στην πύλη αντιλαμβάνεσαι ότι τίποτα δεν θυμίζει τα όσα μέχρι τώρα έχεις δει στα Νότια Προάστια. Καθώς σίγουρα στο Γαλάτσι υπάρχει το πάρκο Βεϊκου αλλά στο χάος της Αθήνας, ακόμα κι αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό.
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος
Αν και εμείς δεν είχαμε κάποιο κατοικίδιο, την πολύτιμη αυτή πληροφορία την πήρα αμέσως από μια κυρία που ρώτησε έναν φύλακα. Το πάρκο έχει φιλική πολιτική για τα κατοικίδια, τα οποία φυσικά και μπορείτε να πάρετε μαζί σας αρκεί να είστε εφοδιασμένοι με σακουλίτσες.
Η μόνη «δυσκολία» που συναντάς στο πάρκο είναι πληθώρα των επιλογών για να περπατήσεις. Πολλά μονοπάτια, όμορφα μονοπάτια· ονειρικά, βγαλμένα από παραμύθι (210.000 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου). Πέρα από τη βλάστηση όμως υπάρχει και το τεράστιο τεχνητό κανάλι που έχει δημιουργηθεί και τα δέντρα τα οποία ακολουθούν την πορεία του προς την θάλασσα σε μεταφέρουν αλλού καθώς έχεις την αίσθηση ότι δεν είσαι πια στην Ελλάδα που νόμιζες ότι ήξερες. Βαρκούλες, πίδακες που ανανεώνουν το νερό και πολλά γέλια χαράς από τους μικρούς... εξερευνητές.
Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος
Παρά τον δυνατό ήλιο και τους 37+ βαθμούς, οι σκιές είναι πολλές και τα καθίσματα ακόμα περισσότερα. Δεν εντοπίσαμε κλασικά παγκάκια όπως στα περισσότερα πάρα που ξέραμε, αλλά ευρύχωρες καρέκλες που σε περιμένουν σε στρατηγικά δροσερά και σκιερά σημεία, δίπλα σε τραπεζάκια μαρμάρινα που μπορείς να παίξεις σκάκι ή ντάμα πάνω τους.
Στη μέση του μεγάλου ξέφωτου υπάρχει μια μεγάλη οθόνη. Εκεί, όπως και πέρσι, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή κατά την διάρκεια του Σεπτέμβρη, θα προβάλλονται αγαπημένες κινηματογραφικές ταινίες αλλά και κινούμενα σχέδια. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε τα αγαπημένα μας: Indiana Jones: Οι Κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού (29 Σεπτεμβρίου).
Τα ανηφορικά μονοπάτια σε οδηγούν σ' ένα τεράστιο σκεπαστό μπαλκόνι θα μπορούσε να πει κανείς. Αν και όταν φτάνεις κοντά νιώθεις ως να βρίσκεσαι σε χώρο διακυβέρνησης υπερσύγχρονου σκάφους. Από τη μία μεριά μπορείς να δεις όλο το Φαληρικό όρμο κι απ' την άλλη την Ακρόπολη και το Λυκαβηττό.