filmov
tv
Αράχνη | Σωκράτης Μάλαμας

Показать описание
Το μουσικό ..Φύλλο
Από την εμφάνιση του Σωκράτη Μάλαμα στην Τεχνόπολη στο τέλος του Ιούνη 2012
Μαζί του οι:
Μαρίνα Δακανάλη / τραγούδι
Μαρία Λούκα / τραγούδι
Νίκος Μαγνήσαλης / κρουστά
Γιάννης Παπατριανταφύλλου / κοντραμπάσο
Φώτης Σιώτας / βιολί, βιόλα
Κυριάκος Ταπάκης / λαούτο, μπουζούκι
Ηχοληψία / Βαγγέλης Λάππας, Βασίλης Δρούγκας
Φωτισμοί / Χρήστος Λαζαρίδης, Βασίλης Πουφτής
Υπεύθυνος στησίματος ήχου / Αργύρης Λιανός
Επιμέλεια σκηνής / Δημήτρης Κατέβας
Αράχνη
Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας
Πιασμένος σε παγίδα -κι έχουν περάσει χρόνια-
στην πόρτα σου γυρνάω κάθε πρωί.
Στη σκέψη σου αρρωσταίνω, στέκω, βαριανασαίνω,
θυμάμαι όταν σε είχα πρωτοδεί...
Δε μένει εδώ κανείς,
μόνο τα δέντρα μείναν ίδια
κι άδειοι δρόμοι με σκουπίδια.
Δε μένει εδώ κανείς,
σκληρό το φώς που ξημερώνει,
σα μεθυσμένο μ' ανταμώνει
και με λιώνει.
Ξεπούλησα το νού μου -κορόϊδο του εαυτού μου-
αράχνη σ' ακατοίκητο ουρανό
νομίζω τά 'χω χάσει δεν σ' έχω ξεπεράσει
κοιτάζω το κουδούνι σου: αδειανό.
Δε μένει εδώ κανείς,
μόνο τα δέντρα μείναν ίδια
κι άδειοι δρόμοι με σκουπίδια
Δε μένει εδώ κανείς,
σκληρό το φώς που ξημερώνει,
σα μεθυσμένο μ' ανταμώνει
και με λιώνει.
Από την εμφάνιση του Σωκράτη Μάλαμα στην Τεχνόπολη στο τέλος του Ιούνη 2012
Μαζί του οι:
Μαρίνα Δακανάλη / τραγούδι
Μαρία Λούκα / τραγούδι
Νίκος Μαγνήσαλης / κρουστά
Γιάννης Παπατριανταφύλλου / κοντραμπάσο
Φώτης Σιώτας / βιολί, βιόλα
Κυριάκος Ταπάκης / λαούτο, μπουζούκι
Ηχοληψία / Βαγγέλης Λάππας, Βασίλης Δρούγκας
Φωτισμοί / Χρήστος Λαζαρίδης, Βασίλης Πουφτής
Υπεύθυνος στησίματος ήχου / Αργύρης Λιανός
Επιμέλεια σκηνής / Δημήτρης Κατέβας
Αράχνη
Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας
Πιασμένος σε παγίδα -κι έχουν περάσει χρόνια-
στην πόρτα σου γυρνάω κάθε πρωί.
Στη σκέψη σου αρρωσταίνω, στέκω, βαριανασαίνω,
θυμάμαι όταν σε είχα πρωτοδεί...
Δε μένει εδώ κανείς,
μόνο τα δέντρα μείναν ίδια
κι άδειοι δρόμοι με σκουπίδια.
Δε μένει εδώ κανείς,
σκληρό το φώς που ξημερώνει,
σα μεθυσμένο μ' ανταμώνει
και με λιώνει.
Ξεπούλησα το νού μου -κορόϊδο του εαυτού μου-
αράχνη σ' ακατοίκητο ουρανό
νομίζω τά 'χω χάσει δεν σ' έχω ξεπεράσει
κοιτάζω το κουδούνι σου: αδειανό.
Δε μένει εδώ κανείς,
μόνο τα δέντρα μείναν ίδια
κι άδειοι δρόμοι με σκουπίδια
Δε μένει εδώ κανείς,
σκληρό το φώς που ξημερώνει,
σα μεθυσμένο μ' ανταμώνει
και με λιώνει.
Комментарии