filmov
tv
Λόγια ξεχασμένα & Ο θυμητάρης Τους - Κάλγος

Показать описание
Μουσική Πάνος Κάλγος
Στίχοι Πάνος Κάλγος
Προτροπή του ποιητή:
Τούτο μόνο να ξέρεις
ότι σώσεις μες στην αστραπή
καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει
και θα διαρκέσει
χρόνους τακτούς, όσους η γνώση ξεδιαλέξει.
Λοιπόν κοντά στο θυμητάρι κι η γνώση
Το είχα γράψει πριν από χρόνια αρκετά πως η λησμονιά θα τους ξεκάνει, θα τους λαμώσει
Γι' αυτό το λόγο έγινα Θυμητάρης
Για να διαλύσω από το άμεσο μέλλον τους το άνισο προσευχητάρι
Να διώξω μια για πάντα και δίχως λιόκρινο το μαγγανεματάρι, άφοβο παλικάρι
Έξω οι καιροί το βούλιαξαν το βλογημένο
Κοίτα τους όλους γινήκαν αρτσίδι
Μόνο που τώρα πια η βροχή τρομάζει τον βρεγμένο και η ντροπή
Τον αφήνει τσιτσίδι
Πιάνουν τα αγκιά οι μανάδες
Αφού τα ρούχα απλώσουν
Μια απλοχεριά με τριφτάδες
Και την καρδιά τους θα δώσουν
Αρκεί τα τέκνα τους,όπως μπορούν, να στηλώσουν
Μοιάζει στ' αλήθεια η πείνα
Με ξεχασμένη τρεζίνα
Στα παλιοσίδερα παίζεται
Άλλη μια άθλια κομπίνα
Μα όσο καλιάζω τα λόγια
Το λακριντί μένει αχρόνιαγο
Βάρδα φουρνέλο, μπονόρα μπονόρα
Παιδί αζάτικο ποτέ μου στο φρόνιμο
Σαν ξεχασμένο βαγένι που όλο σταλάζει αρούποτο
Σαν το καστόρ μου σακάκι που το φορούσα ξεκούμπωτο
Χαλάλι οι ρίμες μου φελάει τον κόπο
Χαγιάτι απέραντο φτιαγμένο από τεχνίτη μαραγκό ξυλοκόπο.
Κι όσο για εκείνους τους σκοτεινούς θησαυρούς τους
Φυλαγμένους μέσα στο ίδιο σεντούκι
Όταν τους βρούνε οι στίχοι μου
Θα έρθει το άλυτο ξόρκι κι όλους αυτούς τους δειλούς θα τους πάει ντουντούκι.
Πάνος Κάλγος
Από την τριλογία Θυμητάρι το Θυμητάρι III
Στίχοι Πάνος Κάλγος
Προτροπή του ποιητή:
Τούτο μόνο να ξέρεις
ότι σώσεις μες στην αστραπή
καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει
και θα διαρκέσει
χρόνους τακτούς, όσους η γνώση ξεδιαλέξει.
Λοιπόν κοντά στο θυμητάρι κι η γνώση
Το είχα γράψει πριν από χρόνια αρκετά πως η λησμονιά θα τους ξεκάνει, θα τους λαμώσει
Γι' αυτό το λόγο έγινα Θυμητάρης
Για να διαλύσω από το άμεσο μέλλον τους το άνισο προσευχητάρι
Να διώξω μια για πάντα και δίχως λιόκρινο το μαγγανεματάρι, άφοβο παλικάρι
Έξω οι καιροί το βούλιαξαν το βλογημένο
Κοίτα τους όλους γινήκαν αρτσίδι
Μόνο που τώρα πια η βροχή τρομάζει τον βρεγμένο και η ντροπή
Τον αφήνει τσιτσίδι
Πιάνουν τα αγκιά οι μανάδες
Αφού τα ρούχα απλώσουν
Μια απλοχεριά με τριφτάδες
Και την καρδιά τους θα δώσουν
Αρκεί τα τέκνα τους,όπως μπορούν, να στηλώσουν
Μοιάζει στ' αλήθεια η πείνα
Με ξεχασμένη τρεζίνα
Στα παλιοσίδερα παίζεται
Άλλη μια άθλια κομπίνα
Μα όσο καλιάζω τα λόγια
Το λακριντί μένει αχρόνιαγο
Βάρδα φουρνέλο, μπονόρα μπονόρα
Παιδί αζάτικο ποτέ μου στο φρόνιμο
Σαν ξεχασμένο βαγένι που όλο σταλάζει αρούποτο
Σαν το καστόρ μου σακάκι που το φορούσα ξεκούμπωτο
Χαλάλι οι ρίμες μου φελάει τον κόπο
Χαγιάτι απέραντο φτιαγμένο από τεχνίτη μαραγκό ξυλοκόπο.
Κι όσο για εκείνους τους σκοτεινούς θησαυρούς τους
Φυλαγμένους μέσα στο ίδιο σεντούκι
Όταν τους βρούνε οι στίχοι μου
Θα έρθει το άλυτο ξόρκι κι όλους αυτούς τους δειλούς θα τους πάει ντουντούκι.
Πάνος Κάλγος
Από την τριλογία Θυμητάρι το Θυμητάρι III