Δυοσμαράκι -(Τζιβαέρι μου)-Γλαύκος Σμαριανάκης-Xαρούλα Τσαλπαρά(Banda Iovanica)

preview_player
Показать описание
Η ''Banda Iovanica' στο ΄Αλικο 17 προς 18 Μαρτίου 2024 ,τελευταία Κυριακή της Αποκριάς
~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵
. Το σχήμα αποτελείται από τους:
Xαρούλα Τσαλπαρά: πιάνο, τραγούδι
Γλαύκος Σμαριανάκης: βιολί-τραγούδι (λόγω χωροταξίας δεν φαίνεται παρά ελάχιστα το χέρι του και λίγο το βιολί)
Γιάννης Νιάρχος: κιθάρα, τραγούδι
&
Kλέαρχος Κορκόβελος: κύμβαλο-τραγούδι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵
Δυοσμαράκι -(Τζιβαέρι μου)
Αιγαιοπελαγίτικο παραδοσιακό τραγούδι με καταγωγή πιθανόν από τα Δωδεκάνησα

Μετα το τέλος και ενώ είχαμε σηκωθεί προς αποχωρηση ο Γλαύκος αποφασίζει να ικανοποιήσει μια καθυστερημένη επιθυμία και μας αιφνιδιάζει.

Αχ με το φεγγάρι περπατώ
δυοσμαράκι μου
με τ άστρι κουβεντιάζω
σιγανά σιγανά
σιγανά πατώ τη γη

Αχ κι αυγερινός με ρώτησε
δυόσμε τρικλωνε
τι έχω κι αναστενάζω
σ αγαπώ σ αγαπώ
δεν είναι πια μυστικό

Αχ αν κάποτε στον ύπνο σου
δυόσμε τρίκλωνε
αέρας σε ξυπνήσει
σιγανά σιγανά
σιγανά και ταπεινά

Αχ ειν ο δικός μου στεναγμός
δυοσμαράκι μου
και να μη σε φοβίσει
σ αγαπώ σ αγαπώ
δεν είναι πια μυστικό

Τζιβαέρι μου

Αχ η ξενιτιά το χαίρεται
Τζιβαέρι μου
Το μοσχολούλουδο μου
σιγανά και ταπεινά

Αχ εγώ ήμουνα που το ‘στειλα
Τζιβαέρι μου
Με θέλημα δικό μου
σιγανά πατώ στη γη

Αχ πανάθεμά σε ξενιτιά
Τζιβαέρι μου
Εσέ και το καλό σου
σιγανά και ταπεινά

Αχ που πήρες το παιδάκι μου
Τζιβαέρι μου
και το ‘κανες δικό σου
σιγανά πατώ στη γη.................

~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵
Η "Banda Iovanica" αναδεικνύει μια συναρπαστική προσπάθεια εξερεύνησης των αόρατων μουσικών νημάτων που δένουν τη μουσική δημιουργία των Μικρασιατών συνθετών με τις πλούσιες μουσικές παραδόσεις της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Ρωσίας. Η χαρακτηριστική λαϊκή τσιγγάνικη μουσική, όπως ακούγεται στις περιοχές της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Ρωσίας, συναντά τις μελωδικές εκφράσεις των Βαλκανίων, του Βόσπορου και των κοσμοπολίτικων λιμανιών, μπολιάζοντας τις δομές και τα μονοπάτια της μουσικής τους με καλπάζουσες χόρες, ποικίλους έντονους ρυθμούς και πλούσιες νέες μελωδίες, δημιουργώντας ένα νέο εκρηκτικό μουσικό μείγμα.
Κεντρικό πρόσωπο αυτής της μουσικής περιπέτειας είναι ο μυθικός βιολιστής Γιοβανίκας*, ένα πρόσωπο κλειδί που παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό. Οι τόποι δράσης αυτού του θρυλικού μουσικού εκτείνονται από τη Λέσβο και τη Σμύρνη μέχρι τις παροχές της Μαύρης Θάλασσας, την Κωστάντζα, τη Βραΐλα και το Βουκουρέστι.

Τα μουσικά ταξίδια της "Banda Iovanica" είναι μια πηγή έμπνευσης που αντλεί από τη ζωή και το έργο ενός μουσικού-φαινομένου. Η ζωή του Γιοβανίκα είναι αινιγματική, το έργο του ανεξερεύνητο και γεμάτο μυστικά. Τόποι δράσης του παμπάλαιου θρυλικού βιολιστή, η Λέσβος, η Σμύρνη, τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, η Κωστάντζα, η Βραΐλα και το Βουκουρέστι. Μουσικά ταξίδια στο χρόνο και στο χώρο, εμπνευσμένα από τη ζωή και το έργο ενός μουσικού - "φόβητρο". Ζωή αινιγματική, έργο ανεξερεύνητο και μυστικό.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵
Γιάννης Αλέξιου ή Γιοβανίκας (1850-1925)
Θεωρείται από τους κορυφαίους δεξιοτέχνες του βιολιού. Γεννημένος το 1850 στο Γαλάτσι της Ρουμανίας, έζησε στη Μυτιλήνη, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, και συχνά περιόδευε στην ελεύθερη Ελλάδα. Ο Γιοβανίκας, όπως και ο αδερφός του είχε την κλασσική εκπαίδευση, την μουσική κουλτούρα και ήξερε πολλά κι από την παραδοσιακή-λαϊκή μουσική.

Ενώ σκληρά δε μ' αγαπάς, γιατί πλέον δεν παύεις, ωχ
Γιατί πλέον δεν παύεις, μόνο μου δίνεις βάσανα και το κορμί μου καύεις, αχ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🎵
Στις αρχές του 20ου αιώνα καταγράφεται στην δισκογραφία ως δημιουργία του, το περίφημο Σμυρναίικο μινόρε ή Μινόρε μανές ή Μινόρε της αυγής, του σπουδαιότερου τραγουδιού που χάραξε την πορεία του ρεμπέτικου τραγουδιού, διατρέχοντάς την για πολλά χρόνια.
Στο Σμυρναίικο μινόρε ο μανές τελείωνε με ένα ορχηστρικό βαλς, που έγινε γνωστό σαν "Σμυρναίικο βαλς" και περιλήφθηκε στα "Ερωτικά της Σμύρνης" με την Εστουντιαντίνα Ν.Ιωνίας.
Συμμετείχε σε δεκάδες ηχογραφήσεις τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη.
Ο μεγάλος αυτός δεξιοτέχνης του βιολιού αναφέρεται στις αθηναϊκές εφημερίδες της περιόδου 1886-1893 με διάφορες παραλλαγές του ονόματός του (Γιοβανίκας, Γιοβανίκος, Γιοβανάκης, Γιοβανέλης).
Μετά την μικρασιατική καταστροφή ήρθε στην Αθήνα και πέθανε το 1925 στην Μυτιλήνη.